การเตรียมตัวเกือบสามเดือนของเรา เพื่อไปเกาหลี

เอาละทีนี้การเตรียมตัวเกือบสามเดือนของเรา ระหว่างยืนรอก็ใจตุ้มๆต่อมๆตลอดเวลาหยิบพาสปอร์ตออกมาให้แฟนน้องสาวดูแล้วถามว่า “หน้าเหมือนในรูปไหม” คำตอบที่ได้มา “No!” เอาล่ะ!กำลังใจมา เหรออออออมยิ้ม08 เราตกลงกันว่าให้เกาะกลุ่มไว้เพราะใครติดจะได้รีบวิ่งไปช่วยกันได้
เจ้าหน้าที่จัดคิวเรียกให้เข้าช่องเตรียมเชือด เราถือคติยิ้มสยามงามแบบไทย เดินยิ้มแฉ่งไปหาเจ้าหน้าที่พร้อมยื่นพาสปอร์ต เจ้าหน้าที่จะทำการสแกนแล้วที่เครื่องจะขึ้นเป็นภาษาไทยให้เราวางนิ้วเพื่อสแกนลายนิ้วมือที่เครื่อง

*เล็กๆน้อยๆที่เราอยากเตือนให้ระวัง จริงๆคิดว่าใครๆคงทราบแต่ด้วยอากาศที่แห้งมากและความตื่นเต้นอาจจะลืมได้ “อย่าทาครีมที่มือ” จะมีปัญหาตอนสแกน
ปัญหาแรก ซึ่งเราโดนเต็มๆสแกนไม่ผ่านกว่าจะผ่านเอามือเช็ดเสื้อหลายรอบเลย ตามมาด้วยความระแวงของเจ้าหน้าที่เขาไม่ยอมปั้มตราให้
ปัญหาที่สอง ในพาสปอร์ตเราไว้ผมหน้ายาวแสกกลางผมทัดหูทั้งสองข้าง วันที่บินเราตัดหน้าม้าไป เจ้าหน้าที่สั่งให้แหวกผมให้เหมือนพาสปอร์ต

ปัญหาที่สาม เขาถามว่ามาเกาหลีทำไม ภาษาอังกฤษที่คนเกาหลีพูดฟังยากนิดหน่อยรวมไปถึงทักษะด้านภาษาของเราแทบติดลบ แฟนน้องวิ่งเข้ามาช่วย ทางเจ้าหน้าที่ถามว่าเราชื่ออะไร(เขาจะถามคนที่มากับเราว่า เราชื่ออะไรรู้จักเราจริงๆไหม) ปกติเราเรียกแต่ชื่อเล่นไม่มีใครใช้ชื่อจริงหรอกๆ ถึงเคยรู้แต่ใช่ว่าจะจำได้ แฟนน้องตอบไป ”พี่ยู้ววว” เราแอบขำในใจพร้อมน้ำตาตกใน ในหัวมีแต่คำว่า “ยิ้มแล้วกู”
น้องสาววิ่งเข้ามาบอก ” My Sister!” เจ้าหน้าที่ไล่น้องออกไป เสียงแบบโวยวาย เราตกใจเสียงเขามากๆแอบคิดในใจ จะพาเข้าห้องเย็นก็เข้าเถอะจะได้จบๆซะที เขาทำท่าจะปั้มตราให้อยู่4-5ครั้ง แต่ก็ยั้งมือแล้วหันไปพูดกับเจ้าหน้าที่อีกคน จนสุดท้ายเขาตะโกนเรียกน้องสาวเราเข้ามา ให้น้องสาวเราเขียนชื่อนามสกุลของเรา น้องเราก็เขียนนะแล้วก็บ่นเป็นภาษาไทยพร้อมยื่นพาสปอร์ตให้ดูนามสกุลว่าเหมือนกัน ผ่าน!ค่ะ พลุโอ่งพลุโอ่ง

** ถ้ามีกล้องก็เอาออกมาสะพายด้วยก็ดีกันไว้ ทริปนี้เราเอา DSLR กับ MIRRORLESS ไปจะเอามาสะพายก็กลัวพะรุงพะรัง (ที่เอาไป 2 ตัวเพราะเราชอบถ่ายรูป และไม่อยากให้ใครมารอแบบเรียกเราไปถ่ายรูปให้ เอามาสองตัวแล้วให้เอาไปถ่ายเลย จะได้ไม่ต้องมากวนเวลาเราถ่ายวิว ไม่ได้ถ่ายรูปสวยนะคะอย่าเข้าใจผิด เบลอบ้างอะไรบ้างกำลังหัดถ่ายอยู่)
***ทริปนี้มีคนไม่ผ่านตม. 1 คนที่โดนกักตัวเพื่อส่งกลับ จบทริปมีคนโดดร่ม 3 คน ( 3 คนนี้ผ่านตม.โดยไม่มีปัญหาอะไรเลย)
คนที่โดนส่งกลับคือคนที่มาตีสนิทกับรุ่นพี่เราเพราะนั่งข้างกัน เขามีหนังสือท่องเที่ยวมาด้วย ซึ่งเรามองว่ามากับไกด์ทำไมต้องมี พอผ่านมาแล้วเรามานั่งคุยกันว่าลักษณะแบบไหนที่ไม่ผ่าน ลักษณะแบบไหนคือคนที่มาโดด น้องเราบอกสามคนนี้มาโดดแน่นอน จบทริปคือเขาโดดจริงๆ

สนามบินอินชอน เวลายามเย็นกับอากาศที่เย็นยะเยือก

เเสดงความเห็น

Related posts